تبلیغات
باران یاس - میلادامام زمان (عج)که من خیییییییییییییییلی دوسشون دارم مبارک باشه*************************

be40e34a76fdd6089854bb7e6dd1ac57 اس ام اس ولادت امام زمان

be40e34a76fdd6089854bb7e6dd1ac57 اس ام اس ولادت امام زمان

گفتم فراغ تاکی؟

گفتم که روی خوبت،از من چرا نهان است؟ / گفتا تو خود حجابی ، ورنه رخم عیان است

گفتم که از که پرسم ، جانا نشان کویت ؟ / گفتا نشان چه پرسی،آن کوی بی نشان است

گفتم مرا غم تو ، خوشتر ز شادمانی / گفتا که در ره ما ، غم نیز شادمان است

گفتم که سوخت جانم، از آتش نهانم / گفتا آن که سوخت او را، کی ناله یا فغان است

گفتم فراغ تا کی؟گفتا که تا تو هستی / گفتم نفس همین است ، گفتاسخن همان است

گفتم که حاجتی هست ، گفتا بخواه از ما / گفتم غمم بیفزا، گفتا که رایگان است

گفتم ازم بپذیر،این نیم جان که دارم / گفتا نگاه دارش،غمخانه ی تو جان است


be40e34a76fdd6089854bb7e6dd1ac57 اس ام اس ولادت امام زمان

(شعری زیبا از حمید برقعی)

عصر یک جمعه‌ی دلگیر
دلم گفت بگویم بنویسم
که چرا عشق به سامان نرسیده است؟
چرا آب به گلدان نرسیده است؟
چرا لحظهء باران نرسیده است
؟

و هر کس که در این خشکی دوران
به لبش جان نرسیده است،
به ایمان نرسیده است و غم عشق
به پایان نرسیده است.
بگو حافظ دلخسته زشیراز بیاید
بنویسد که هنوزم که هنوز است،
چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است؟
چرا کلبه‌ی احزان به گلستان نرسیده است؟

دل عشق ترک خورد، گل زخم نمک خورد،
زمین مرد، زمان بر سر دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد،
فقط برد، زمین مرد، زمین مرد،
خداوند گواه است، دلم چشم براه است،
و در حسرت یک پلک نگاه است،
ولی حیف نصیبم فقط آه است
و همین آه، خدایا برسد کاش به جایی،
برسد کاش صدایم به صدایی...

عصر این جمعه دلگیر
وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس،
تو کجایی گل نرگس؟

به خدا آه نفس های غریب تو که آغشته به حزنی است
زجنس غم و ماتم،
زده آتش به دل عالم و آدم

مگر این روز و شب رنگ شفق یافته
در سوگ کدامین غم عظمی به تنت رخت عزا کرده ای؟ ای عشق مجسم!
که به جای نم شبنم بچکد خون جگر دم به دم از عمق نگاهت.
نکند باز شده ماه محرم
که چنین می زند آتش به دل فاطمه آهت
به فدای نخ آن شال سیاهت
به فدای رخت ای ماه!
بیا صاحب این بیرق و این پرچم و این مجلس و این روضه و  این بزم توئی ،آجرک الله!



بقیه  شعر در ادامه مطلب

 


عزیز دو جهان یوسف در چاه،
دلم سوخته از آه نفس های غریبت
دل من بال کبوتر شده
خاکستر پرپرشده،
همراه نسیم سحری روی پر فطرس معراج نفس گشته هوایی و سپس رفته به اقلیم رهایی،
به همان  صحن و سرایی که شما زائر آنی
و خلاصه شود آیا که مرا نیز به همراه خودت زیر رکابت  ببری تا بشوم کرب و بلایی،
به خدا در هوس دیدن شش گوشه دلم تاب ندارد،
نگهم خواب ندارد،
قلمم گوشه دفتر غزل ناب ندارد،
شب من روزن مهتاب ندارد،
همه گویند به انگشت اشاره
مگر این عاشق بیچارهء دلدادهء دلسوخته ارباب ندارد...

تو کجایی؟
تو کجایی شده ام باز هوایی،شده ام باز هوایی...
گریه کن،گریه و خون گریه کن آری
که هر آن مرثیه را خلق شنیده است شما دیده ای آنرا و اگر طاقتتان هست،
کنون من نفسی روضه ز مقتل بنویسم،
و خودت نیز مدد کن که قلم در کف من همچو عصا در ید موسی بشود،
چون تپش موجِ مصیبات بلند است،
به گستردگی ساحل نیل است،
و این بحر طویل است
و ببخشید که این مخمل خون بر تن تبدار حروف است که این روضه‌ی مکشوف لهوف است،
عطش بر لب عطشان لغات است و صدای تپش سطر به سطرش، همگی موج مزن آب فرات است،
و ارباب همه سینه‌زنان، کشتی آرام نجات است،
ولی حیف که ارباب «قتیل العبرات» است،
ولی حیف که ارباب «اسیر الکربات» است،
ولی حیف هنوزم که هنوز است حسین ابن علی تشنه‌ی یار است

و زنی محو تماشاست زبالای بلندی،
الف قامت او دال و همه هستی او در کف گودال
و سپس آه که «الشّمرُ ...»
خدایا چه بگویم «که شکستند سبو را و بریدند ...»
دلت تاب ندارد به خدا با خبرم می‌گذرم از تپش روضه که خود غرق عزایی،
تو خودت کرب و بلایی،
قسمت می‌دهم آقا به همین روضه که در مجلس ما نیز بیایی،
تو کجایی ... تو کجایی...

سید حمید برقعی

 




طبقه بندی: مذهبی، اشعار شاعران،